1. Door experimenteel de thermische weerstand van koellichaam onder gegeven omstandigheden te meten, hoe kleiner de thermische weerstand, hoe hoger de warmtedissipatie -efficiëntie van koellichaam.
2. Warmteoverdrachtscoëfficiënt, wat betekent dat warmteoverdrachtscoëfficiënt, is de verhouding tussen de hoeveelheid warmte die door de koellichaam per eenheidstijd naar het oppervlak van het koellichaam gaat. Hoe groter de warmteoverdrachtscoëfficiënt, hoe sterker het vermogen van de radiator om warmte over te dragen bij een temperatuurverschil van eenheid en hoe hoger de warmtedissipatie -efficiëntie.
3. Thermische geleidbaarheid en thermische diffusiviteit, de warmteoverdrachtscoëfficiënt van koellichaam wordt bepaald door experimenten, die de verhouding vertegenwoordigt van de warmte overgebracht door de radiator per eenheidstijd en per eenheidsgebied tot het temperatuurverschil. Thermische diffusiviteit verwijst naar het product van de hoeveelheid warmte die een materiaal kan diffunderen per tijdseenheid, het eenheidsgebied, de dikte en het temperatuurverschil van het materiaal. Hoe groter de warmteoverdrachtscoëfficiënt, hoe sterker het vermogen van koellichaam om warmte over te dragen bij een temperatuurverschil van eenheid, en hoe hoger de warmtedissipatie -efficiëntie
4. Evaluatie van de thermische geleidbaarheid van materiaal: hoewel aluminium zelf een goede thermische geleidbaarheid heeft, kan de thermische geleidbaarheid van aluminium met verschillende zuiverheden en legeringsamenstellingen ook variëren. U kunt de thermische geleidbaarheid begrijpen van het aluminiummateriaal dat wordt gebruikt door het raadplegen van de materiaalspecificaties of het uitvoeren van materiaal thermische geleidbaarheidstests, en deze vergelijken met de standaardwaarde om de impact ervan op de efficiëntie van warmte -dissipatie te evalueren.
